Z praktyki pedagogicznej





Temat: Prezentacja ćwiczeń doskonalących syntezę i analizę słuchowo - wzrokową; ćwiczenia przygotowujące do czytania

(z wykorzystaniem elementów glottodydaktyki prof. B. Rocławskiego)

Cele:
  • rozpoznawanie głosek w obrębie słów
  • rozróżnianie samogłosek a,o,u,i,e
  • identyfikowanie głoski z jej graficznym znakiem ( literą )
  • ćwiczenie wymowy i umiejętności wysławiania się
  • ćwiczenie pamięci słuchowej
Umiejętności dzieci:
  • wskazuje głoski na początku i w środku wyrazu ( samogłoski )
  • dobiera obrazki w pary wg pierwszej głoski
  • przelicza głoski w słowach
  • łączy głoski w słowa
  • układa wyrazy z rozsypanki literowej
  • składa obrazek z części
  • dzieli słowo na sylaby; podaje ilość sylab
  • rozróżnia polecenia: podziel na sylaby; ile jest sylab w słowie; co słyszysz na początku słowa; ułóż zdanie
Przebieg zajęć
  • Gra dydaktyczna „ Mój domek” – dzieci mają przed sobą plansze ( domki) z obrazkami, których nazwy zaczynają się samogłoskami. Nauczyciel lub wybrane dziecko losuje kartę z literą np. A – dzieci wyszukują tę samą literę i nakrywają nią obrazek zaczynający się na tę głoskę; następnie wyszukują do obrazków pary zaczynające się tą samą głoską.
  • „ Zapamiętaj głoskę” – nauczyciel podaje głoski do syntezy słuchowej, dzieci po każdej wypowiedzianej głosce wykonują jakiś ruch ( np. klaszczą w ręce dwa razy ) , następnie podają całe usłyszane słowo.
  • Nauczycielka rozkłada na dywanie pocięte obrazki w rozsypce. Zadaniem dzieci jest wyszukać wszystkie części danego obrazka i złożyć w całość. Następnie dzieci dzielą słowo na sylaby lub głoski( w zależności od umiejętności dzieci) oraz podają liczbę sylab lub głosek.
  • Nauczyciel wymawia słowa (nazwy obrazków) pomijając pierwszą głoskę np.:
    a. - amolot ; - arasol itp.
    b. - Dziecko, którego nazwa obrazka jest wypowiadana, podaje brakującą głoskę i układa zdanie z tym słowem
  • „ Gra głoskowe memo” – Dzieci rozkładają dwanaście kart w trzech rzędach. Obrazki są zakryte( odwrócone); każdy gracz odkrywa po dwie karty, jeśli nazwy rozpoczynają się tą samą głoską, a gracz wskaże ją poprawnie zabiera parę. Wygrywa ten, kto zgromadzi najwięcej par, a tym samym udzieli poprawnej odpowiedzi.
  • Praca w grupach ze stopniowaniem trudności
    I – grupa - Rodzic losuje obrazek, dzieli wyraz na głoski, dziecko przelicza głoski i układa tyle samo kartoników
    II – grupa - Rodzic losuje obrazek, dzieli wyraz na głoski, dziecko układa wyraz z rozsypanki literowej.
Opracowała: Mariola Ziółkowska





Scenariusz spotkania pt.” W Świecie bajek i wierszy”

Cele:
  • rozwijanie wyobraźni dziecka
  • kształtowanie nawyku czytania
  • stymulowanie rozwoju emocjonalnego
  • uczenie wartości moralnych
Pomoce: wiersze J. Tuwima i J. Brzechwy: „Skarżypyta”, „Kłamczucha” „Lokomotywa”, „Okulary”. Piosenki: samolot i ciasto-KLANZA, z popielnika na Wojtusia, pociąg Pocięte ilustracje do składania znanych bajek( Kubuś Puchatek, baba Jaga, Calineczka, Czerwony Kapturek), pierniki

PRZEBIEG SPOTKANIA:
  • Piosenka „Z popielnika na Wojtusia…”
  • Zaczytana czarownica Jaga wlatuje na miotle trzymając w rękach książkę „Calineczka” i płacze...
  • Powitanie dzieci i rozmowa nt treści baśni-Jaga pyta o zakończenie… przedstawienie się Jagi
  • Podróż samolotem do Bajkolandii
  • Zapoznanie dzieci z najważniejszymi osobami w państwie (p. burmistrz, policjant, strażak, postać z bajki)- osoby wchodzą z książkami i zajmują miejsca
  • Wprowadzenie do pierwszego wiersza J. Brzechwy „Skarżypyta”; czyta pan policjant
  • Krótka rozmowa z dziećmi
  • Wprowadzenie do drugiego wiersza”Kłamczucha” J. Brzechwy ; czyta postać z bajki- pani żabka
  • Podróż pociągiem po Bajkolandii
  • Wprowadzenie do wiersza J. Tuwima „Lokomotywa”; czyta pan kucharz
  • Pieczenie pierników-zabawa „Ciasto” KLANZA
  • Wprowadzenie do wiersza J. Tuwima „Okulary” ; czyta pan burmistrz
  • Zadanie dla przedszkolaków – układanie w grupach pociętych ilustracji z bajek i pasowanie dzieci na honorowych obywateli Bajkolandii – wręczenie dyplomów
  • Wręczenie przez dzieci gościom podziękowań za wspólne czytanie
  • Poczęstunek- pierniki
  • Wręczenie wszystkim uczestnikom pamiątkowych folderów fundacji CAŁA POLSKA CZYTA DZIECIOM
  • Podziękowanie za wspólną zabawę
Opracowała Małgorzata Nowicka





"Pogaduchy do poduchy"

Porozmawiajmy o strachu

Co to jest strach?
Strach czasami może być naszym przyjacielem. Dlaczego? Dlatego, że powstrzymuje nas przed robieniem głupstw. Nie pchamy rąk do ognia, nie podchodzimy do warczącego psa. I dobrze, bo mogłoby się to źle skończyć. Trzeba więc strach polubić i nauczyć się z nim żyć. Co nie znaczy, że mamy się wszystkiego bać. Rodzice nie przestaną nas kochać tylko dlatego, że porwaliśmy najlepsze spodnie – śmiało im to powiedzmy. Pan dentysta nie zamierza wyrwać nam wszystkich zębów. A co ze strachem przed duchami? No cóż, duchy boją się dzieci bardziej niż dzieci duchów, dlatego że dzieci naprawdę istnieją, a duchy nie.

Rady nie od parady
Unikaj sytuacji, które powodują strach. Jeżeli boisz się przechodzić obok ogrodzenia, za którym szaleje szczekający pies, wyznaj to rodzicom – może wystarczy przejść na druga stronę jezdni?
Koniecznie powiedz rodzicom co Cię napełnia strachem – mogą nie zdawać sobie sprawy, że boisz się np. jakiegoś obrazka w książce.
Nie oglądaj filmów i gier dla dorosłych.
Nie wstydź się mówić o strachu – każda osoba go odczuwa.
Pamiętaj , że śmiech jest najlepszą obroną przed strachem!!!. Jeśli boisz się iść na zastrzyk , poproś, żeby ktoś poczytał Ci śmieszną książkę – przed i po.

  • Porozmawiajmy o strachu.
  • W jakich sytuacjach strach jest pożyteczny?
  • Każde dziecko opowiada o tym czego się boi. Dzieci które nie chcą mówić o swoich lękach mogą je namalować lub narysować.
  • Robienie z dziećmi listy śmiesznych książek, które odwracają uwagę od strachu. Listę przekazujemy rodzicom.
  • Stworzenie odznaki „ Pogromca strachów” – będzie ona wręczana dziecku, które pokonało jakieś obawy: idąc do dentysty, zasypiając przy zgaszonym świetle i tym podobne.

Porozmawiajmy o nienawiści

Co to jest nienawiść?
Nienawiść – co za okropne uczucie! Nienawidząc kogoś, chcemy temu komuś zrobić krzywdę. Zdarza się czasami, że brat nienawidzi młodszej siostry, bo nie dość, że mu psuje mu ona zabawki, to na dodatek rodzice poświęcają je cały swój wolny czas. Niektórzy nienawidzą też brukselki lub wizyt u dentysty. Jak więc poradzić sobie z nienawiścią? Najlepiej ją ...znienawidzić!
Bo nienawiść sprawia, że wszystko wydaje się okropniejsze niż jest w rzeczywistości. Brukselka smakuje jak chusteczka do nosa, a spotkanie z dentystą wydaje się gorsze od bliskiego spotkania z pieluchą młodszej siostry. Okropność!!

Rady nie od parady
Jeśli ktoś Cię zdenerwował, to nie mów od razu, że go nienawidzisz, bo prawie zawsze to jest nieprawda. Nienawiść od złości można odróżnić w ten sposób, że złość szybko mija, nienawiść trwa i trawa i trawa, czasami całymi latami!
Nie przejmuj się, jeżeli kolega powie Ci, ze Cię nienawidzi – jest po prosu na Ciebie zły – to wszystko.
Jeśli czujesz, że zaczynasz nienawidzić młodszego brata, bo rodzice poświęcają mu więcej uwagi niż Tobie – nie kryj tego. Powiedz mamie i tacie o swoich uczuciach. Albo babci, pani w przedszkolu czy najlepszemu przyjacielowi. Nie bij brata – przecież to nie jego wina, że jest mały i potrzebuje innego rodzaju opieki niż ty.

  • Porozmawiajmy o nienawiści.
  • Jakimi słowami można czasem zastąpić słowo „ nienawiść”
  • Co lub kto bywa czasem obiektem nienawiści. Dlaczego?
  • Głosowanie – Kto chciałby przyjaźnić się z kimś, kto wszystkiego i wszystkich nienawidzi?
  • Jak można pomóc komuś , kto czuje nienawiść?
  • Czy złość piękności szkodzi – zabawa z lusterkami w „minki”
  • Narysujcie jak wyobrażacie sobie nienawiść.
  • Robimy „ pudełko złości” -

Porozmawiajmy o miłości ....

Co to jest miłość?
Miłość to takie uczucie, które potrafi dokonywać cudów. Jakich? A choćby takich :obcy pan spotyka obcą panią, a po jakimś czasie oboje nie mogą wyobrazić sobie życia bez siebie – no i stają się mamą i tatą. Dziwne, prawda? Bo miłość jest trochę jak superklej - łączy ze sobą ludzi. Tatę z mamą, mamę z córeczką, córeczkę z braciszkiem, braciszka z babcia - i tak dalej. Można kochać rodziców, dziadków, siebie samego, a nawet ....chomika! Ludzie zakochani są szczęśliwi, radośni, i mają ochotę cały świat zmienić na lepszy.
Gorzej, gdy małemu dziecku zdaje się, że rodzice go nie kochają. Albo, że kochają je mniej niż brata lub siostrę. Na szczęście okazuje się to przeważnie nieprawdą. Tak więc miłość jest uczuciem, w którym wszyscy powinni się zakochać. Świat będzie wtedy weselszy!

Rady dla dzieci:
- Nie wstydź się powiedzieć mamie czy tacie, ze ich kochasz – te słowa ucieszą ich bardziej niż najdroższy nawet prezent. Co więcej, słowa „ kocham cię” nigdy się nie nudzą. Można ich używać przy każdej okazji.
- Jeśli czujesz się mniej kochany niż brat czy siostra koniecznie powiedz o tym rodzicom. Albo dziadkom. A nawet swojej pani w przedszkolu. To na pewno okaże się nieprawdą – ale może rodzice nie przytulają Cię tak samo często jak młodszej siostry, bo myślą, że Ty, taki duży, już tego nie lubisz?
- Jeśli lubisz jakąś koleżankę, czy jakiegoś kolegę, to fajnie – ale, uwaga, to jeszcze nie miłość! Zakochasz się gdy będziesz duży. Za to już teraz możesz zaprzyjaźnić się z kimś na resztę życia.
- Jeśli kochasz swego psa lub chomika, nie musisz go ciągle przytulać i głaskać. Wystarczy, jeżeli okażesz swoim zwierzakom uczucie dbając o nie: karmiąc je, wyprowadzając na spacer, a nawet prowadząc do weterynarza na szczepienie – nie chcesz przecież, żeby zachorował, prawda?

  • Porozmawiajmy o miłości.
  • Zachęćmy dzieci, żeby zastanowiły się nad ty kogo kochają: mamę, tatę, brata, babcię itd. Niech każdy opowie, z czym kojarzy mu się miłość. Jak wyglądał by świat, gdyby miłość nie istniała? Czy coś by się zmieniło?
  • Malowanie Rodzinnej Pajęczyny Miłości – każde dziecko maluje w różnych miejscach na kartce członków swojej rodziny: mamę , tatę, rodzeństwo, babcię , dziadka, ciocie, wujków i tak dalej. Potem dzieci łączą poszczególne postacie kolorowymi liniami. Mamę z tatą, babcię, dziadkiem, ciocię z wujkiem. Ale i mamę z córką, mamę z dziadkiem, tatę z babcią.
  • A może warto użyć różnych kolorów? Czy takimi samymi kolorami połączymy mamę z tatą oraz mamę z córeczką? Z iloma osobami jest połączona mama liniami miłości? A brat? Czy każda miłość jest taka sama? Co znaczy określenie” więzy miłości”?

Porozmawiajmy o szczęściu ....

Co to jest szczęście?
Szczęście czujemy w różnych sytuacjach: gdy odwiedzamy babcię, gdy idziemy na lody, gdy otrzymujemy jakąś wymarzoną zabawkę. Jesteśmy szczęśliwi bo: rodzice nas kochają, świeci słońce, znaleźliśmy dużo kasztanów. Ale niektórzy nie potrafią być szczęśliwi. Ktoś dostał świetny samochodzik, ale zamiast się nim cieszyć, rozpacza, że to nie rakieta. Ktoś jedzie na wakacje z rodzicami w góry, ale jest naburmuszony, że nie nad morze. W takich sytuacjach nie czujemy się jakoś szczególnie radości, ale po miesiącu, we wspomnieniach, ten moment wyda nam się szczęśliwy. Dlatego odwiedzając babcię, cieszmy się już teraz; bo gdy babcia wyjedzie do sanatorium , okaże się, że bardzo nam jej brakuje.
Dla każdego szczęście może wydawać się czymś innym. Jedni chcą mieć ogromny dom, inni – wyjechać od czasu do czasu na ryby.

  • Porozmawiajmy o szczęściu.
  • Czy jesteś szczęśliwy/a? Tak, nie? Dlaczego?
  • Czy każdy człowiek może być szczęśliwy?
  • Kto to jest człowiek szczęśliwy? Czy tylko ktoś kto wygrał w totolotka?
  • A może trzeba spełnić jakieś warunki – na przykład mieć bogatych rodziców?
  • Kto to jest „ szczęściarz”?
  • Narysujcie jak wyobrażacie sobie szczęście.

Porozmawiajmy o smutku ....

Co to jest smutek?
Smutek – na samą myśl o nim robi się..... smutno. Słońce świeci tak jakoś niemrawo, ulubiona koszulka wygląda na spraną i czekolada smakuje jak okropne lekarstwo. Dlaczego się smucimy? Czasami bez powodu. Wystarczy zbyt długie lenistwo – i już dopada nas smutek. Częściej jednak powody smutku są konkretne. Smucimy się bo: taty nie będzie w domu aż cały tydzień, porwaliśmy ukochane rękawiczki, zepsuliśmy najlepszą zabawkę, obrażona koleżanka powiedziała, ze więcej już nie będzie się z nami bawić. Okazuje się jednak, że tydzień szybko mija, rękawiczki da się zacerować, zabawkę – zreperować, a koleżance brakuje zabawy z nami tak samo mocno jak nam zabawy z nią .

Rady nie od parady
- Jeśli czujesz smutek, to spokojnie on wkrótce minie. Powiedz rodzicom lub pani w przedszkolu, co jest powodem Twego smutku.
- Pobaw się z kolegami – smutek najbardziej dręczy osoby samotne.
- Poproś kogoś dorosłego, by poczytał ci śmieszną książkę.
- Poproś mamę byście razem zrobili „ smutne naleśniki”
- Nie jedz za dużo słodyczy, kawałek czekolady wystarczy. Smutek często atakuje ludzi, którzy źle się odżywiają – im więcej jesz owoców i warzyw, tym rzadziej będziesz smutny.
- Biegaj, skacz, ganiaj na rowerze lub rób fikołki – smutek nie znosi ćwiczeń fizycznych. Najlepiej odgania się go na podwórku.
- Staraj się jak najczęściej przebywać na słońcu, albo w jasnych pomieszczeniach – im ciemniej, tym smutek chętniej zakrada się do naszego życia.. Czasami wystarczy zapalić światło – i już jest weselej!
- Potańcz lub posłuchaj ulubionej muzyki.

  • Porozmawiajmy o smutku.
  • Kiedy ostatnio byłeś smutny? Dlaczego?
  • Czy ludzie nie smucą się czasami na wyrost?
  • Stworzenie listy najczęściej pojawiających się smutków i szukanie metod walczenia z nimi.
  • Zaproszenie rodziców do grupy na bal pt. „Uciekaj smutku”

Porozmawiajmy o radości ....

Co to jest radość?
Radość to uczucie, które wszyscy lubimy. Po czym poznać osobę radosną? Po tym, że chichocze i patrzy na otaczający świat i ludzi przyjaźnie. Człowiek radosny wierzy, że wszystko mu się uda. /Taki optymista/ Ima rację, bo radość dodaje nam odwagi – a do odważnych świat należy!

Sposoby, aby radość przywołać
Po pierwsze - nie baw się sam/ma/, tylko z innymi dziećmi.
Po drugie – nie garb się – osoba wyprostowana radośniej patrzy na świat.
Po trzecie – zorganizuj konkurs na najgłośniejszy śmiech. Wkrótce nawet największe ponuraki będą tarzały się po podłodze.

Proponowana literatura dla dzieci dotycząca omawianych zagadnień
Literatura dla dzieci


„ Sznurkowa historia” R. Jędrzejewska- Wróbel, Agnieszka Zalewska
Wydawnictwo : Nasza Księgarnia 2004
Książka dostępna w przedszkolu.
Wiek – wszystkie grupy wiekowe.

„ Siedem supełków” Robert Myśliński
Wydawnictwo: Papilon
Książka dostępna w przedszkolu.
Wiek – od 4 lat.

„ Bawiąc się jesteśmy tacy sami” Maria Negrin
w Nauczycielka Przedszkola nr 39 wrzesień 2009
Wiek dziecka : od 4 lat.
Książeczka w piękny sposób pokazuje różnice i podobieństwa między dziećmi. Bardzo przystępnie opisuje prawo dziecka do radości, nauki i zabawy.

„ Wszystkich was kocham najbardziej” Sam Mc Bratnej
Wydawnictwo Egmont Polska Sp. Z o.o. Warszawa 2004
Wiek dziecka: od 3 lat
Książka dostępna w przedszkolu.
Jest to opowieść o rywalizacji rodzeństwa o miłość rodziców, poddawaniu w wątpliwość własnej wartości i o tym, ze miłość rodziców potrafi ogarnąć w równym stopniu wszystkie dzieci. Rodzice-Misie pokazują swoim maleństwom, że różnice między nimi nie mają znaczenia, bo nie są czymś co może oddzielić je od miłości taty i mamy.

„ Moi rodzice się rozwodzą” K. Piotrowska / książka do pracy indywidualnej z dzieckiem/
Wydawca ; Fundacja „ Partners”
Wiek dziecka : od 5 lat
Motywem przewodnim książeczki jest hasło „ To nie moja wina”. Książka odpowiada na najczęściej pojawiające się pytania dzieci znajdujących się w trudnej dla nich sytuacji oraz pozwala znaleźć rozwiązania, które tą sytuację mogą złagodzić. Pozycja ta jest doskonałą pomocą dla nauczyciela, który kierując się dobrem dziecka musi podejmować działania kiedy to dziecko staje się kartą przetargową rodziców.

„ Pan Kuleczka” rozdział „ Dom”
Wydawnictwo: Media Rodzina
Wiek dziecka: od 3 lat
Pan Kuleczka przekonuje swoich przyjaciół o tym, że rodzina jest jak zupa bo każdy jest inny, a dopiero wszyscy razem stanowią rodzinę.

„ Marudek i Pogodek na wakacjach czyli jak być szczęśliwym” Ewa Zubrzycka
Wydawnictwo: Media Rodzina
Wiek dziecka: od 3 lat
Jest to wesołe opowiadanie o dwóch chłopcach, którzy prezentują dwa skrajne podejścia do życia. Wyobraźnia podsuwa im zupełnie różne możliwości rozwoju wydarzeń. Przeżywają liczne przygody i z nich się uczą, jakie są dobre i złe strony myśli, które kreują w swoich głowach.

„Pierwsza lekcja szczęścia” Rob Goldbratt,
Wydawnictwo: Kompendium, 2007
Wiek dziecka – od 3 lat
Pewnego razu był sobie chłopiec, który nie chciał być smutny. Podjął więc decyzję, że pozbędzie się wszystkiego, co go zasmuca. Tak zrobił, i wtedy... nauczył się czegoś bardzo ważnego. Pozbywając się smutku odkrył tajemnicę, jak być szczęśliwym... Ta książka w mądrym, prześlicznie zilustrowanym opowiadaniem, przekazuje małemu czytelnikowi wielką prawdę: że prawie wszystko, co wywołuje smutek, przynosi zarazem radość. Uczy, aby pogodzić dobre i złe uczucia. Nie wycofywać się, nie odpychać uczuć od siebie. Nawet jeśli się boisz, zostań. To najważniejsza lekcja szczęścia.

„ Chyba jestem nieśmiały” B. Cain
Wydawnictwo:
Wiek dziecka: od 4 lat

„O chłopcu, który nie chciał być smutny” R. Goldblatt
Wydawnictwo:
Wiek dziecka: od 5 lat

„ Wyspa HopSiup i potęga radości” W. Kołyszko
Wydawnictwo:
Wiek dziecka: od 4 lat

„ Dobre i złe sekrety” Ewa Zubrzycka
Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne 2005
Pozycja dostępna w przedszkolu.
Wiek dziecka: od 5 lat
W książce przedstawiono prostą zasadę, zrozumiałą już dla małych dzieci, że dobre sekrety przynoszą niespodziankę i radość, a złe sprawiają przykrość i bolą. Ponadto wyjaśnia, kiedy dziecko jest skarżypytą, a kiedy rozsądnym informatorem. Autorka wyjaśnia tę różnicę na licznych przykładach. Przyjęcie tego rozróżnienia przez dzieci i nauczycieli (a także rodziców) przerywa zmowę milczenia, pozwala dzieciom szukać pomocy, kiedy komuś dzieje się lub może stać się krzywda. Tajemnica jest głównym narzędziem służącym krzywdzeniu dzieci. W tajemnicy można krzywdzić i zastraszać. Dlatego trzeba dziecko nauczyć, żeby mówiło!

„ Powiedz komuś. Co każde dziecko powinno wiedzieć.” Ewa Zubrzycka
Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne 2004
Pozycja dostępna w przedszkolu
Wiek dziecka: wybrane fragmenty od 3 lat
Jak wytłumaczyć małemu dziecku, nie rozumiejącemu jeszcze pojęć abstrakcyjnych, co to jest szacunek, a szczególnie jak przekonać dziecko, które nie było traktowane z szacunkiem, że ma do niego prawo? Tę wiedzę i umiejętności przekazuje ta książka.

„ Pan Kuleczka „ rozdział pt „ Tajemnica”
Wydawnictwo: Media Rodzina 2000
Wiek dziecka: od 3 lat
Dostępna w przedszkolu

„ Dzieciaki z ulicy Tulipanowej , czyli Prawa Małych i Dużych” J. Krzyżanek
Wydawnictwo: Jedność
Wiek dziecka: od 3 lat
Książka dostępna w przedszkolu

„Twoje prawa – wg Konwencji o Prawach Dziecka”
UNICEF
Wiek dziecka: od 5 lat
Broszura dostępna w przedszkolu
Chłopiec imieniem Dominik odpowiada dzieciom na listy w których wyjaśnia im co znaczą poszczególne prawa i co to jest Konwencja o Prawach Dziecka.

„ Jesień liścia Jasia” Leo F. Buscaglia / do pracy indywidualnej/
Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne 2007
Pozycja dostępna w przedszkolu
Wiek: od 4 lat
Jest to wzruszająca historia liścia imieniem Jaś, który rodzi się na drzewie, poznaje tam przyjaciół, próbuje pojąć tajemnice świata i na konie – wraz z nadejściem zimy – odchodzi.
Książeczka w prosty sposób przekazuje prawdę o naszym przemijaniu. Pozwala w bezpieczny i nie budzący lęku sposób poruszać tematy związane ze śmiercią ... i daje nadzieję!
Książkę można również polecić rodzicom dzieci do wspólnego czytania w domu w sytuacji bolesnej straty kogoś bliskiego.

„ Cukierek dla dziadka Tadka” Ivona Brezinova
Wydawnictwo Piotra Marciszuka STENTOR Warszawa 2008
Wiek: od 5 lat
Książkę polecam do pracy indywidualnej z dzieckiem, które ma kontakt z osobą chorą. Myślę, że może ona okazać się przydatna również rodzicom takiego dziecka, gdyż w delikatny sposób modeluje, w jaki sposób można odpowiadać na zadawane przez dziecko pytania.
Ciepła i nie pozbawiona humoru historia przedszkolaka imieniem Janek, który mieszka w jednym domu z rodzicami, dziadkiem i pradziadkiem chorym na chorobę Alzheimera.

„ Ale ja tak chcę” Beata Ostrowska
Wydawnictwo: Literatura 2006
Bajka dla dzieci, które są w grupie i mają kłopot z akceptacją innych .Bajka dla dzieci, które do tej grupy przychodzą i nie wiedzą, że mimo nie znoszenia różowych falbaniastych spódniczek i nie posiadania pięciu najnowszych koników Pony też mają prawo uczestniczyć w zabawach i być lubiane To także bajka dla rodziców, którym trudno się pogodzić, że ich córeczka woli bawić się ciężarówką i mieć krótkie włosy, a synek przepada za towarzystwem koleżanki z piaskownicy, z którą układa do snu lalki.

Literatura polecana nauczycielom i rodzicom

„ Garść radości , szczypta złości” Wojciech Kołyszko
Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne , 2010.
dla grupy 4 i 5 latków
Dzięki tej mądrej książeczce, obfitującej w zabawne i pouczające ćwiczenia rysunkowe, dzieci nauczą się, że uczucia są dobre i pożyteczne. Czasem motywują do działania, a czasem przestrzegają przed niebezpieczeństwem. Dzieci dowiedzą się, że wszystkie emocje trzeba szanować i nie można się ich bać.

„ Małe dzieci - duże uczucia” H. Baum
Wydawnictwo: Jedność , Kielce 2002

Czasopisma:
- Nauczycielka Przedszkola , art. „ Pozytywne myślenie w przedszkolu” 2009
- Bliżej Przedszkola , art. „ Optymistyczne przedszkole”2008
- Wychowanie w przedszkolu , art. „ Wesołe zabawy”2009

„ Kiedy dusza dziecka płacze” I. Romberg- Asboth

„ Szczęśliwe dzieci” Peter Paulin

Opracowała: nauczycielka R. Stęczniewska





Prawa zwierząt

Preambuła ustawy o ochronie zwierząt głosi:
"Zwierzę jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia nie jest rzeczą. Człowiek jest mu winien poszanowanie, ochronę i opiekę."

Przedszkolaki w obronie praw zwierząt:
  • uwrażliwienie dzieci na los zwierząt, uświadomienie im podobieństw między światem ludzi i zwierząt,
  • zwrócenie im uwagi, że zwierzęta, jako istoty żywe odczuwają i cierpią, w związku z tym należy traktować je z należytym im szacunkiem i empatią
  • wskazanie możliwości, jakie ma dziecko, aby pomóc zwierzętom cierpiącym.

PRZEDSZKOLNA KARTA PRAW ZWIERZĄT
według 3,4 i 5 latków


  • Prawo do życia – bo wszyscy chcą żyć i zwierzęta też !
  • Prawo do picia mleka i wody– bo wtedy będą rosły duże i będą zdrowe.
  • Prawo do jedzenia i dokarmiania – ale jedzenie nie może być gorące bo one nie jedzą gorących rzeczy.
  • Prawo do spania – żeby było im ciepło i wygodnie i nie będą mokły na deszczu.
  • Prawo do biegania po łące i lesie - i tam musi być czysto, nie może być żadnych puszek i butelek bo zwierzęta się pokaleczą
  • Prawo do mieszkania bez budy i łańcuchów.
  • Prawo do szczęścia i radości.
  • Prawo do wychodzenia na spacery.
  • Prawo do weterynarza – bo zwierzęta też chorują i dostają zastrzyki
  • Prawo do własnego domu, opieki i kochania -
  • Prawo do życia bez bicia , krzywdzenia i cierpienia - nie wolno znęcać się nad żadnym zwierzątkiem nawet najmniejszym

WYPOWIEDZI DZIECI NA TEMAT PRAW ZWIERZĄT

Wypowiedzi dzieci czteroletnich z grupy „Słoneczka”

Maja – Zwierzęta tak jak ludzie muszą chodzić do lekarza
Seweryn – No i ten lekarz nazywa się weterynarz
Gabrysia – Ten weterynarz może tez być panią i widziałam jak ona leczy zwierzątka i daje im zastrzyki.
Zuzia - Zwierzęta potrzebują jedzenia i picia i my musimy im to dawać.
Wiktoria - Zwierzęta trzeba szczepić na wściekliznę, żeby nie chorowały, bo dzieci też dostają szczepionki tylko takie inne
Antek – Zwierzęta nie mogą być głodne bo nie będą miały siły i będą smutne.
Filip - A zimą trzeba się opiekować ptakami żeby nie zginęły z głodu
Szymon – Nie wolno bić zwierzątek bo to je boli
Antek - Jak się by zbiło zwierzątko to się robi krzywdę i można iść do „ więźnia”

Wypowiedzi dzieci pięcioletnich z grupy „Skrzaty”

Miłosz - trzeba szanować zwierzęta
Piotr - nie wolno straszyć zwierząt
Inga - nie wolno kopać i łapać zwierząt
Daria – trzeba zwierzęta dokarmiać
Wiktoria – jak ktoś wychodzi z pieskiem na spacer to trzeba po nim sprzątać
Natalia – trzeba dbać o swoje zwierzątko i je kąpać i chodzić z nim do fryzjera
Zuzia - wszystkie zwierzęta trzeba kochać !!!

Wypowiedzi dzieci trzyletnich z grupy „Misie”


Michał – ja kocham zwierzęta i jak będę duży będę weterynarzem
Franek – mój piesek lubi jak się z nim bawię i razem wychodzimy na spacer
Wiktoria – biedronki i motylki też muszą żyć i latać bo są takie śliczne i mają mamę i tatę
Alan – pies musi mieć kaganiec, żeby nikogo nie pogryzł, on nie jest zły ale tak trzeba
Paweł – nie wolno zabijać pająków bo one są pożyteczne
Mariusz – jak jesteśmy nad jeziorem to nie wolno śmiecić i niczego wrzucać do wody bo zatrują się ryby
Mikołaj – trzeba sprzątać po swoim psie i kocie
Adrian – nie można męczyć zwierzątek i je przytulać bo z tej miłości można je udusić ... no, bo to nie jest zabawka

Wypowiedzi dzieci pięcioletnich z grupy „Psotki i Śmieszki”

Kubuś P. – Zwierzęta chcą być na wolności
Roksana - Wielbłąd żyje na pustyni i to jest jego dom, tam jest gorąco i on jest szczęśliwy. Nie chcę żeby występował w cyrku.
Gabrysia - Zwierzęta mają prawo do wolności. Wolne są wtedy kiedy żyją w swoim naturalnym środowisku, no to znaczy tam gdzie się urodziły. Nie wolno zabierać ich od rodziców! Tam są wolne.
Kacper - Ja namalowałem pieska, który jest bardzo szczęśliwy kiedy biega bez łańcucha. On lubi biegać sobie gdy świeci słońce i pada deszcz.
Mateusz - Zwierzęta muszą żyć na wolności, a jak są w domu to trzeba wychodzić z nimi na spacer. Nie mogą żyć w klatkach ani budach bo wtedy są smutne.
Wiktoria – Ja lubię koniki, one lubią żyć na wolności bo wtedy wesoło brykają po łące.
Maciuś - Kurczaczek mieszkał w skorupce zamknięty i było mu bardzo ciasno i źle. Przekuł sobie dziubkiem skorupkę i wtedy był wolny i teraz biega sobie z innymi kurami po podwórku.

Opracowała: Renata Stęczniewska.



Strona główna  |  © 2007-2017 by 1408